تبلیغات
تنظیم خانواده
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

خونمردگی Hematoma: وارد شدن ضربه به ناخن موجب پارگی مویرگهای بستر ناخن می‌شود. خون حاصل ما بین صفحه ناخن و بستر آن به دام افتاده، خونمردگی (هماتوم) تشکیل می‌شود. هماتوم می‌تواند موجب جداشدن و افتادن ناخن شود. همچنین ممکن است موجب عفونت شود، زیرا بافت هماتوم برای رشد باکتری‌ها و قارچها مناسب است. جذب شدن خودبخود هماتوم ممکن است مدتی طول بکشد و گاهی موجب تغییر شکل ناخن می‌شود.


خطوط تیره ناخنی

Melanonychia: خطوطی عمودی هستند که به رنگهای خاکستری، قهوه‌ای یا سیاه دیده می‌شوند. در اثر افزایش فعالیت و یا تعداد سلولهای رنگدانه‌ای ماتریکس ایجاد می‌شوند. در صورت مشاهده باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.


خطوط بیو Beau's Lines: همانطور که می‌دانید ناخن در ماتریکس ساخته می‌شود. برخی عوامل از قبیل تروما، سوء تغذیه، شیمی درمانی و اصولا هر رخداد و بیماری شدید جسمی یا روحی می‌توانند موجب اختلال در ساخت ناخن توسط ماتریکس می‌شوند. نتیجتا ناخنی که در طول بیماری ساخته می‌شود از نظر ظاهر، بافت و ترکیبات متفاوت است. به همین دلیل به شکل یک خط عرضی، کمی تیره تر و نیز فرورفته دیده می‌شود، که به آن خط بیو گفته می‌شود. از آنجایی که این ناخن ناقص قبلا تولید شده و شکل گرفته، نمی‌توان آنرا به حالت اصلی و سالم در آورد، بلکه با رشد ناخن به بیرون رانده می‌شود. اما آنچه مهم است علت بوجود آورنده آن است که لازم است با مراجعه به پزشک مورد برسی قرار گیرد.


Onychatrophia:در حقیقت همان تحلیل رفتن ناخن است. در این حالت رشد ناخن بسیار کند است به طوری که لبه آزاد ناخن نیز وجود ندارد. همچنین ناخن جلای خود را از دست داده،کدر می‌شود. در برخی موارد ناخن خرد شده و کاملا می‌افتد. علت این حالت آسیب دیدن ماتریکس می‌باشد که معمولا در طی برخی بیماری‌های شدید رخ می‌دهد.


جویدن ناخن: ترک این عادت بسیار مشکل است. در کودکان شیوع بیشتری دارد که اکثرا با افزایش سن برطرف می‌شود. اما وجود این عادت دربالغین با بیماریهای اضطرابی مرتبط است. جویدن ناخنها نه تنها نمای ظاهری ناخن را تغییرمی‌دهد، بلکه موجب انتقال باکتری‌ها از دست به دهان و بر عکس می‌شود. همچنین با آسیب پوست اطراف ناخن، امکان نفوذ و گسترش باکتریها به داخل آن فراهم می‌آید.


عفونت سودومونا Pseudomonas : سودومونا نوعی باکتری است که می‌تواند به ناخن تهاجم کند. این باکتری ممکن است در ناخن طبیعی و یا مابین ناخن طبیعی و مصنوعی ( کاشته شده) رشد کند. وجود رطوبت به نفوذ و رشد باکتری کمک می‌کند. مشخصه بارز این عفونت تغییر رنگ ناخن به رنگ سبز است. با افزایش شدت بیماری رنگ سبز نیز پررنگ تر می‌شود و ممکن است صفحه ناخن از بستر خود جدا شود.


زگیل (wart) : در حقیقت یک تومور خوش خیم پوستی است که بدلیل عفونت ویروسی ایجاد می‌شود و می‌تواند پوست زیرین و یا اطراف ناخن را درگیر کرده، نتیجتا موجب تغییر شکل ویا انهدام صفحه ناخن می‌شود. این بیماری در بسیاری از موارد دردناک است.


خونریزی رگه‌ای Splinter Hemorrhages : در اثر پارگی مویرگهای بستر ناخن ایجاد می‌شوند. شایعترین علت ایجاد آن ضربه‌هایی است که در طول روز و در اثر رفتار نامناسب با ناخنها و طی کارهای روزانه به ناخن وارد می‌شوند. اهمیت بالینی چندانی ندارند، بلکه صرفا موجب نمای نازیبا می‌شوند.


خطوط طولی Vertical Ridges : اگر یک ناخن را از نزدیک مشاهده کنیم خطوطی را در طول آن می‌بینیم. این حالت یک پدیده طبیعی می‌باشد و بطور خفیف در اکثر ناخنها دیده می‌شود.با توجه به تفاوت جنس ناخن در افراد مختلف، میزان و شدت این خطوط در افراد متغیراست. اما بعضی عوامل مانند افزایش سن و بیماریهای مزمن موجب تشدید این خطوط می‌شوند. این خطوط به خودی خود یک بیماری نیستند بلکه صرفا از نظر زیبایی ظاهر مناسبی به ناخن نمی‌دهند.


لکه‌های سفید ( White Spots ( Leuconychia : به صورت لکه‌ها و یا خطوط سفید رنگ در صفحه ناخن دیده می‌شوند. این عارضه که نسبتا شایع است ، در اثر آسیبهای خفیف به ماتریکس ناخن پدید می‌آید. این لکه‌ها اهمیت بالینی ندارند و با رشد ناخن به بیرون رانده شده، نیازمند درمان نمی‌باشند.


ناخنک( Ingrown Nail ) : رشد و نفوذ ناخن به گوشت و بافت نرم زیرین این حالت را ایجاد می‌کند، که در شسث پا بیشتر دیده می‌شود. کفش تنگ و اصلاح نا مناسب ناخن از علل آن هستند. این بیماری دردناک است و احتمال عفونت در آن بالا است.


عفونتهای قارچی Onychomycosis : قارچها نزدیک به نیمی از بیماریهای ناخن را ایجاد می‌کنند و درمانشان آسان نیست. در این موارد ذراتی (debris) به رنگهای مختلف در زیر ناخن پدید می‌آیند که ضمن جدا کردن ناخن از بستر آن (onycholysis)، بسته به نوع قارچ موجب تغییر رنگ ناخن عمدتا به رنگهای سفید، زرد، قهوهای یا مشکی می‌شوند. با رشد بیشتر قارچ، بافت و نمای ظاهری ناخن تغییر می‌کند. در صورت عدم درمان و با تجمع بیشتر debris صفحه ناخن به تدریج خرد شده، کاملا از بستر ناخن جدا می‌شود.

رعایت نکردن بهداشت فردی و پدیکور یا مانیکور نامناسب ازعلل مستعد کننده ابتلا می‌باشند.Onychomycosis در انگشتان پا تا چهار برابر بیشتر دیده می‌شود. پیشگیری بسیار آسانتر از درمان است. برای پیشگیری لازم است ناخنها همیشه خشک و تمیز نگاه داشته شوند. جورابها را باید مرتب تعویض نمود. همچنین باید از آسیب به پوست و بافت اطراف ناخن جدا پرهیز شود. در هنگام پدیکور یا مانیکور نباید کوتیکول را برداشت.


عفونت میکروبی ناخن Paronychia: این بیماری در اثر ورود باکتری به بافت نرم اطراف ناخن پدید می‌آید. پوستی که قسمت قاعده و طرفین ناخن را می‌پوشاند نقش محافظتی در برابر نفوذ باکتری‌ها ، قارچها، ... دارد. هر عاملی که به این پوست آسیب بزند از قبیل ضربه‌ها،جویدن ناخن ویا برداشتن کوتیکول می‌تواند منجر به نفوذ باکتری‌ها و ایجاد عفونت در بافت آن محل شود. در صورت بروز عفونت قرمزی، درد، تورم و گرما در بافت دور ناخنی دیده می‌شود.


پسوریازیس Psoriasis: یک بیماری مزمن و گسترده پوستی است که ممکن است به ناخن نیز گسترش یابد. در این صورت سطح ناخن ناهموار، موج دار و دارای فرورفتگی‌های ریز فراوان می‌شود. تغییر رنگ ناخن به زرد تا قرمز قهوه‌ای و یا جداشدن ناخن از بستر نیز ممکن است دیده شود.


ناخن ضخیم و پیچ دار Onychogryposis : به ناخن ضخیم شده گفته می‌شود که به درون و زیر خود پیچ خورده باشد. به خودی خود یک بیماری نیست بلکه عمدتا در اثر سن بالا، ضربه به ناخن، عفونت قارچی و برخی بیماری‌ها از قبیل دیابت ایجاد می‌شود.

منبع: fa.wikipedia.org


نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-07:13 ب.ظ
نظرات() 


  

اهمیت نقش عوامل روحی- روانی در بیماری های پوستی برای متخصصین پوست به خوبی شناخته شده است.

تعامل بین پوست و ذهن افراد به اشكال مختلف تظاهر می كند. مثلا در مورد بیماری های عود كننده ای مثل بیماری های التهابی پوست(مانند اگزما، پسوریازیس و آكنه) نقش تشدید كننده ی استرس و عوامل هیجانی به اثبات رسیده است.

از طرف دیگر بروز ضایعات و مشكلات پوستی به علت ایجاد ظاهر نازیبا سبب فشار روحی در فرد می شود و در مورد بیماری هایی مثل ویتیلیگو و آلوپسی آره آتا مشكل اصلی و عمده بیمار فشار روانی ایجاد شده به علت نازیبا شدن است.

گاهی پزشكان متخصص پوست با بیماری هایی مواجه می شوند كه توسط خود بیمار ایجاد شده و در واقع ضایعات بوسیله خود بیمار القا گردیده است كه می توان به مواردی مانند هذیان پارازیتوز، تریكوتیلومانیا، نوروتیك اكسكوریشن و درماتیت ساختگی اشاره كرد.

همچنین بیمارانی فقط با شكایت حسی پوستی مثل خارش مزمن ایدیوپاتیك، FORMICATION یا احساس راه رفتن مورچه روی پوست، سوزش، سوزن سوزن شدن و علائم عجیب و غریب دیگر مراجعه می كنند.

هذیان پارازیتوز، تریكوتیلومانیا، نوروتیك اكسكوریشن و درماتیت ساختگی همگی اختلالات اولیه روان پزشكی هستند و در این موارد هیچ اختلال اولیه پوستی، طبی و عصبی وجود ندارد. اولین قدم در مورد این بیماران افتراق این حالت ها از موارد دیگر و اطمینان از منشا روان شناختی آنهاست، چون بیماران دارای زمینه های طبی یا عصبی مثل خارش اورمیك یا NOTALGIA PARESTHETICA نیز می توانند فقط با ضایعاتی مراجعه كنند كه توسط خود آنها ایجاد شده است و به همین علت سایر علائم روحی روانی را نیز باید مد نظر قرار داد.

در هذیان پارازیتوز بیماران به شكل غیر واقع بینانه عقیده دارند كه بوسیله حشرات، كرم ها یا دیگر ارگانیسم ها آلوده شده اند. هذیان پارازیتوز اغلب در دو گروه مجزا دیده می شود:

الف- در بیماران جوان تر كه شیوع بیماری بین مرد و زن مساوی است و بین هذیان و وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایین واعتیاد به مواد مخدر رابطه ای وجود دارد.

ب- بیماران پیرتر كه عمدتا زنان هستند كه اعتیاد به مواد مخدر یا سطح اقتصادی-اجتماعی پایین در آنها به اثبات نرسیده است.

در هر دو گروه سنی بیماران درباره آلودگی انگلی خود اعتقادی هذیانی دارند. همچنین بیشتر بیماران شكایت از FORMICATION ( خزیدن، گاز گرفتن، و احساس سوزن سوزن شدن ) دارند. این بیماران حتی نمونه های گوناگونی از قطعات انگل ها را در قوطی های كوچك همراه خود نزد پزشک می آورند.

ضایعات خود القا شده ی پوستی مكرر می توانند شكلی شبیه دهانه ی آتشفشان ایجاد كنند كه اصطلاحا به آنها آتشفشان های ماه گفته می شود، زیرا این بیماران پوست خود را به طور عمیقی می خراشند كه تلاش برای خارج كردن " پارازیت یا انگل" است.

تظاهرات بالینی بیماری حاد یا مزمن است. این بیماران می توانند از نظر اجتماعی منزوی شوند، چون می ترسند افراد دیگر را با آلودگی خود آلوده كنند.

به دلیل اینکه داروهای تفننی مثل آمفتامین و كوكائین می توانند حالت فورمیكاسیون (FORMICATION)یا توهم را ایجاد كنند، باید شرح حال قبلی یا جاری اعتیاد یا استفاده مواد رد شود.

بیماران با اختلال وسواسی OBSESSIVE COMPULSIVE كه وسواس كه روی یك نمای بخصوص پوست خود داشته باشند، به راحتی با یك بیمار دچار هذیان پارازیت اشتباه می شود.

  


تریكوتیلومانیا (TRICHOTILLOMANIA)

تریكوتیلومانیا اشاره به حالتی دارد كه بیمار موهای خود را می كند(تصویر بالا). این فرم از آلوپسی را باید از دیگر حالت های ریزش مو تمایز داد.

تریكوتیلومانیا را می توان در هر گروه سنی حتی كودكان 18 ماهه نیز مشاهده كرد. تظاهر بالینی به صورت یك منطقه از سر دچار ریزش موی ناكامل است(آلوپسی ناقص) كه محدوده نسبتا مشخصی دارد و موهای باقیمانده با طول های متفاوت در این منطقه دیده می شوند. این حالت اغلب ناحیه جلوی پیشانی(FRONTAL) و فرق سر(VERTEX) را مبتلا می كند، ولی گاهی می تواند بطور منتشر كل پوست سر را گرفتار كند. این حالت همچنین ابروها، مژه ها و به طور نادر موهای ناحیه تناسلی را گرفتار می كند. موها كنده شده یا موجی می شوند و كمتر شكستگی شفت مو وجود دارد.

  


نوروتیك اكسكوریشن (NEUROTIC EXCORIATION)

نوروتیك اكسكوریشن اصطلاحی است كه برای تعریف خراشیدگی های پوستی با منشا روانی به كار می رود(تصویر بالا). بیماران با نوروتیك اكسكوریشن معمولا با اكسكوریشن های مولتی پل در نواحی دسترس بدن مراجعه می كنند. ضایعات اغلب روی صورت، نمای اكستانسور اندام ها و نواحی در دسترس پشت است. ضایعات اغلب به شكل خفیف در بالا و طرفین كمر به صورت قرینه و شبیه به بال های پروانه دیده می شوند. زمینه ها و بیماری های روانی كه معمولا در بیماران با نوروتیك اكسكوریشن دیده می شود شامل افسردگی، اضطراب و اختلال OBSESSIVE COMPULSIVE است.

  


درماتیت ساختگی (FACTITIAL DERMATITIS)

در درماتیت ساختگی بیمار از ابزار و مواد پیچیده مثل اشیاء تیز، مواد شیمیایی سوزاننده یا تزریق مواد برای القاء ضایعات پوستی استفاده می كند(تصویر بالا).

به علت تظاهرات بالینی متفاوت معمولا این ضایعات به واسطه وجود خصوصیات مشخص و خاصی مثل گوشه های تیز و تصاویر غیر معمول در نواحی به راحتی قابل دسترسی مشخص می شود. معمولا مشكلی در افتراق این ضایعات از بیماری های پوستی واقعی یا از نوروتیك اكسكوریشن وجود ندارد. ظاهر ضایعات وابسته به متد و روش خاص بیمار مورد استفاده برای ایجاد ضایعه است. تیپ های بخصوصی از اختلالات روانی زمینه ای مثل تمارض، سایكوز(جنون) و اختلالات شخصیتی كه به وسیله رفتار خویش ویرانگر مشخص می شوند(مثل اختلال شخصیتی مرزی)، اغلب همراه با این بیماران دیده می شود.


منبع : tebyan.net



نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-07:12 ب.ظ
نظرات() 

بیماریهای قارچی شایع پوست به دودسته تقسیم می شوند که عبارتند از بیماری تینئا وبیماری کاندیدیازیس . تینئا را کچلی ترجمه کرده اند که خیلی کلمه رسایی نیست زیرا کچلی بیشتر طاسی سر را به ذهن متبادرمی سازد در صورتی که بیماری کچلی ، پوست دیگر نقاط مانند کشاله ران ، دست ، پا ، صورت و... را نیز درگیر می کند ولزوما" تنها به معنی از بین رفتن مو نیست . عامل ایجاد تینئا ها قارچی میکروسکوپی  بنام درماتوفیت می باشد که سه خانواده بزرگ از این قارچ وجود دارد که عبارتند از تریکوفیتون ها ، میکروسپوروم ها  و اپیدرموفیتون ها . براساس محل ایجاد بیماری ، تینئا ها پسوند می گیرند مثلا" کچلی سر را تینئا کاپیتیس می گویند که تینئا همان بیماری قارچی و کاپیتیس به معنی سر می باشد . درماتوفیتها براساس محل زندگی شان به انواع خاک دوست ، حیوان دوست وانسان دوست تقسیم می شوند که این به معنی آن است که هرگروه از این قارچها تمایل به زندگی در آن محیط بخصوص را دارند ودر صورتی که در محیطی غیر از محیط خاص مورد علاقه خود رشد کنند می توانند در میزبان خود باعث التهاب زیادی شوند که این بعلت پاسخ شدید سیستم ایمنی میزبان به قارچ است . بطورکلی هرچه محیط قارچ بیماری زا از محیط طبیعی زندگی قارچ دورتر باشد التهاب ایجاد شده نیز شدیدتر است بنابراین قارچهای خاک دوست بیش از حیوان دوست واینها بیش از انسان دوست ها باعث التهاب درپوست انسان می شوند .

 
کچلی سر

 

بیماری کچلی سر بیماری کودکان است که بیشتر درسنین دبستان رخ می دهد . این بیماری بعلت درماتوفیتهای حیوان دوست ویا انسان دوست ایجاد می شود  . کچلی سر می تواند به شکل التهابی ویا غیر التهابی رخ دهد . درنوع التهابی که بیشتر به علت قارچهای حیوان دوست رخ می دهد ودرمناطق روستایی شایعتراست ضایعات شدیدا" التهابی به شکل کیستهای چرکی وگاه دردناک همراه با ترشح چرک و خون می باشد که پس از مدتی باعث ریختن موها درمنطقه مبتلا می گردد واین ریزش مو به صورتی است که دیگر برگشت پذیر نبوده وبرای همیشه باعث طاسی آن ناحیه می شود به همین علت تشخیص این بیماری باید خیلی سریع داده شود ودرمان شروع گردد تا از این عارضه بد شکل کننده همیشگی جلوگیری شود . طاسی بوجود آمده دراثراین بیماری معمولا" کمتر ازآن چیزی است که درابتدای بیماری انتظار می رود وغالبا" ازبین ضایعات موهایی بصورت دسته دسته دوباره رویش می کند که این بستگی به شروع سریع درمان دارد . درمان این نوع کچلی با داروی خوراکی گریزئوفولوین می باشد وطول درمان نیز حداقل 6 هفته است . این دارو را باید همراه غذا مصرف نمود تا جذب آن بهتر شود و می توان دردو نوبت آن را مصرف نمود . پایان درمان را می توان بر اساس  بهبودی ضایعات تعیین نمود وبهتر است که آزمایش قارچ شناسی پس از درمان نیز انجام گیرد تا از نبود عوامل قارچی درضایعات نیز اطمینان حاصل شود .

 

کچلی بدن

 

این نوع کچلی قارچی درتنه واندامها رخ می دهد و می تواند بعلت قارچهای حیوان دوست ویا انسان دوست رخ دهد . ضایعات مشخصه آن به شکل تغییر رنگ گرد وهمراه با پوسته ریزی وخشکی درحاشیه ضایعات می باشد . این ضایعات از اطراف بزرگ شده ودروسط بهبودی نشان می دهند که به این نوع ضایعات ، آنولر گفته می شود . تعداد این ها می تواند یک ویا چند عدد باشد واندازه آنها نیز از کوچک تا خیلی بزرگ متفاوت است . این ضایعات معمولا" خیلی خارش دارنیستند وتنها وجود ضایعات پوستی باعث مراجعه بیمار به پزشک می گردد. گاهی این نوع کچلی درباشگاههای ورزشی بخصوص باشگاههای  کشتی شایع می شود که این بعلت تماس پوست به پوست ورزشکاران با هم است . درمان کچلی بدن نیز استفاده از داروهای موضعی ضد قارچ مانند کلوتریمازول ومیکونازول است اما بهتر است از داروهای خوراکی ضد قارچ استفاده شود تا پاسخ بهتری بگیریم .

 

کچلی کشاله ران

 
این نوع بیماری قارچی در آقایان ودر ناحیه کشاله ها رخ می دهد  و در ورزشکاران شایعتر است . ضایعات به شکل تغییر رنگ با حدود مشخص بصورت دو طرفه در کشاله هاست که می تواند بخصوص در مناطق گرم همراه خارش زیاد وحتی افزایش ضخامت پوست در اثر خارش گردد. این نوع کچلی از انواع شایع در تابستانها بوده و انتقال ازطریق پوست به پوست ویا استفاده از لباسها ویا حوله فرد مبتلا می باشد و در  استخرها می تواند این انتقال راحتتر انجام شود . در درمان این بیماری نیز از داروهای ضد قارچ خوراکی مانند گریزئوفولوین ، تربینافین ویا ایتراکونازول می توان استفاده نمود . البته گاه این بیماری با درمانهای موضعی نیز قابل درمان است اما درمان خوراکی بهتر وسریعتر باعث بهبودی می گردد .

 

 قارچ کشاله ران

کچلی پا

 

این نوع کچلی نیز درتابستانها ودرکسانی که از استخرهای عمومی استفاده می کنند ویا مدت زمان زیادی از روز باید از کفشهای بسته استفاده کنند شایعتر است . ضایعات به چند شکل می تواند رخ دهد . گاهی این بیماری تنها با پوسته ریزی مرطوب بین انگشتان پاها بروز می کند و حتی بیمار نیز متوجه آن نمی شود . گاه به شکل ضایعات پوستی قرمز رنگ همراه پوسته ریزی خشک وبدون خارش درکناره وکف پاها بروز می کند . گاه نیز به شکل تاولهای بزرگ وکوچک در کف پاها بروز می کند که می تواند همراه خارش نیز باشد در این شرایط گاه بعلت کلفتی پوست کف پا تاولهای سالم بزرگی ایجاد می شود که سقف این تاولها سفت می باشد . کچلی پا را بیماری پای ورزشکاران نیز می گویند که این شیوع بیشتر درورزشکاران بعلت تعریق واستفاده از کفشهای بسته لاستیکی می باشد که درمدت طولانی می تواند باعث تسهیل ورود قارچ به پوست می گردد . درمان این نوع کچلی نیز استفاده از داروهای ضد قارچ خوراکی بوده وجهت پیشگیری نیز باید  استفاده از کفشهای باز و خشک نمودن پاها پس از شستشو را مورد توجه قرارداد .

 

 قارچ بین انگشتان پا

انواع دیگر کچلی

 

کچلی دست ، کچلی ناخن ، کچلی صورت از انواع دیگر کچلی می باشد که در مورد کچلی صورت و دست تقریبا" شبیه همان کچلی بدن بوده با این تفاوت که درصورت احتمال افزایش شدت بیماری با آفتاب وجود دارد ودر مورد دست نیز شباهت این بیماری با بیماری اگزمای دست ویا همان حساسیت پوست دست می تواند درتشخیص ایجاد اشکال کند . کچلی ناخن نیز با تغییر رنگ ناخن و جدایی صفحه ناخن از بستر آن خود را نشان می دهد وبا آزمایش مستقیم قارچ شناسی  می توان به تشخیص این بیماری رسید و به درمان پرداخت که درمان این نوع کچلی نسبت به بقیه موارد طولانی تر است .

 

کاندیدیازیس

 

این بیماری توسط یک نوع قارچ مخمر بنام کاندیدا آلبیکانس ایجاد می شود . این قارچ گاهی به شکل غیربیماریزا در دهان ، واژن ، کشاله ران وزیربغل ودیگر مناطق مرطوب پوست وجود دارد . شایعترین کاندیدیازیس همان بیماری برفک شیرخواران ونوزادان می باشد که نوزاد بعلت عبوراز کانال زایمانی وبعلت وجود کاندیدا درآنجا دچار این بیماری می شود . برفک به شکل برجستگیهای سفید خاکستری درروی مخاط دهان وزبان بروز کرده که با کندن این ضایعات مناطق خونریزی دهنده ایجاد می شود . درمان این نوع برفک استفاده از داروهای ضد کاندیدا مانند نیستاتین می باشد که به صورت قطره نیز وجود دارد .  برفک دربزرگسالان معمولا" رخ نمی دهد مگر در موارد نقص ایمنی که باید علت این نقص ایمنی حتما" بررسی شود . گاهی کاندیدیازیس دهانی با کاهش پرزهای زبانی بروز می کند که به این نوع ، کاندیدیازیس آتروفیک می گوییم . گاهی نیز بصورت برجستگیهای سفت وچسبنده وشبیه سنگ در مخاط دهان رخ می دهد که به آن لوکوپلاکی کاندیدایی ویا کاندیدیازیس هیپرتروفیک می گوییم . البته علل لوکوپلاکی موارد دیگری نیز هست مانند سیفلیس ، سیگار ، سرطان مخاط دهان ، استفاده از ادویه جات و... که باید احتمال آنها رانیز در نظر داشت .
کاندیدیازیس درپوست به شکل های مختلفی بروز می کند که یکی از شایعترین آنها اینترتریگوی کاندیدایی است که بیشتر در کشاله ها ، زیربغل ها ، زیر ووسط پستانها ، باسن ، بین انگشتان دست می تواند رخ دهد . ضایعات در این موارد به شکل قرمزی براق وهمراه پوسته ریزی در حاشیه ضایعات و معمولا" مرطوب و ترشح دار می باشد . در شیرخواران در ناحیه پوشک کاندیدیازیس می تواند باعث تشدید درماتیت پوشک گردد وتشخیص آن با ضایعات اقماری قرمز رنگ در اطراف ضایعه اصلی می باشد . در این موارد معمولا" قعر شیار کشاله ران نیز دچار قرمزی والتهاب است که دردرماتیت پوشک چنین چیزی وجود ندارد واین ناحیه معمولا" مبتلا نیست . کاندیدیازیس بین انگشتان دست در زنان میانسال ومسن که به مدت طولانی دستهایشان درآب ودر حال شستشو هستند شایعتر است ودر افراد دیابتیک نیز می تواند با وفور بیشتری رخ دهد .

 

تینئا ورسیکالر( کچلی رنگارنگ)

 

کچلی رنگارنگ

 

این بیماری بعلت یک نوع قارچ بی آزار پوست رخ می دهد که دربعضی شرایط به نوع بیماریزا تبدیل شده وایجاد لکه های پوستی می کند . نوع بیماریزای این قارچ را مالاسزیا فورفور می گویند . این بیماری درگردن ، بازوها وساعدها ، زیربغل ها وتنه به شکل لکه های کوچک یا بزرگ ، پررنگتر ویا کمرنگتر از پوست رخ می دهد که ممکن است روی آنها پوسته ریزی ظریفی بصورت آردی نیز رخ دهد .گاهی این لکه هاسطح وسیعی از پوست تنه را درگیر می کند به شکلی که نمی توان پوست سالم را از پوست مبتلا افتراق داد .  این لکه ها معمولا" خارش ندارند وبا حمام رفتن رنگ آنها کمترشده وگاهی به سختی دیده می شود . اگر پوست آفتاب خورده وبرنزه باشد این لکه ها کمرنگتر از پوست بروز می کند ودر صورتی که پوست برنزه وآفتاب خورده نباشد ، لکه ها پررنگتر از پوست ایجاد می شود . علت این بیماری و تبدیل نوع غیر بیماریزای قارچ به نوع بیماریزا خیلی مشخص نیست اما عواملی می تواند باعث تسهیل آن شود که عبارتند از رطوبت وتعریق پوست ، چاقی ، استفاده از قرصهای ضد بارداری ، حاملگی ، وراثت ، سوء تغذیه و.... اما گاهی هیچکدام از این زمینه ها نیز وجود ندارد . این بیماری ( اگر بتوان نام آن را بیماری نهاد ) را می توان با شامپوها ویا لوسیونهای ضد قارچ درمان نمود . اما معمولا" عود کننده بوده و ممکن است هرسال یکی دوبار فرد را مبتلا کند . این حالت درجوانان وافراد میانسال شایعتر از کودکان وافراد مسن می باشد . در کودکان این حالت می تواند کناره های صورت رانیز گرفتار کند وبا لکه های کمرنگی که ایجاد می کند والدین را نگران سازد .


منبع :myskin.ir



نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-07:08 ب.ظ
نظرات() 

تعدادی از مردم مبتلا به آبله فرنگی در انگلستان شناسایی شده اند و باید گفت كه این بیماری اساساً برخاسته از این كشور است.

در این مقاله چگونگی پراكندگی، نشانه ها و علایم و چگونگی درمان سیفیلیس توضیح داده می شود.

آبله فرنگی (سیفیلیس) از چه طریق منتقل می شود؟

آبله فرنگی (سیفیلیس) از طریق جنسی منتقل می شود و عامل بوجود آورنده آن باكتری تری پونما پالیوم است.

آبله فرنگی (سیفیلیس) معمولاً از شخصی به شخص دیگر از طریق سكس، واژنال، دهانی یا سكس مقعدی منتقل می شود. انتقال بطور مستقیم از طریق پوست زمانی است كه شخص مبتلا به سیفیلیس زخم، جراحت، خارش و یا جوش داشته است. و بخشی هم از طریق ور رفتن جنسی منتقل می شود.

سیفیلیس می تواند از طریق تزریق خونی هم منتقل شود. تمام اهدا كنندگان خون در انگلستان قبل از استفاده از خون از این نظر بررسی می شوند. سیفیلیس از مادر آبستن به جنین خود می تواند منتقل شود. كه به عنوان سیفیلیس ژنتیكی شناخته می شود. همین طور همه زنان باردار از نظر سیفیلیس آزمایش می شوند.

علایم سیفیلیس چیست؟

علایم و نشانه ها در مردان و زنان یكسان است. اما در تشخیص می تواند متفاوت باشد ولی براحتی نمی توانید متوجه تفاوتها شوید.

سیفیلیس در سه مرحله می تواند رشد كند كه به عنوان سیفیلیس اول، دوم و سوم شناخته می شود. اگر ادامه بحث را دنبال كنید متوجه علایم زیر می شوید:

سیفیلیس اول:

  • یك یا تعداد بیشتری زخم ــ معمولاً بی درد، زخمها در جاهایی كه باكتری وارد بدن شده است ظاهر می شود. معمولاً شخص 2 تا 3 هفته بعد از اینكه با فرد مبتلا به سیفیلیس تماس داشته باشد، مبتلا می شود.
  • زخمها در هر جایی از بدن ظاهر می شود ــ در زنان عمدتاً در نواحی بیرونی تناسلی و در پشت گردن ظاهر می شود. در مردان عمدتاً در نواحی بیرونی تناسلی و روی پنیس (آلت مردی) ظاهر می شود.
  • این زخمها كمتر در نواحی دهان، لبها، لوزه، انگشتان یا كپل یافت می شود.

زخمها خیلی مسری اند و ممكن است تا 6 هفته ادامه یافته تا التیام یابد. تا این موقع باكتری به بخشهای دیگر بدن منتقل می گردد كه به عنوان سیفیلیس دوم شناخته می شود.

سیفیلیس دوم:

  • زخمها بی درد، بدون خارش، محل خارش یا جوش بسیار مسری كه می تواند در همه نقاط بدن و یا بصورت تكه ای اتفاق بیفتد كه بیشتر روی كف دست و كف پاست.
  • مسطح و یا زگیل مانند به نظر می آید كه روی فرج زنان یا مقعد مردان و زنان رشد می كند.
  • علایم بیماری شبیه آنفلونزا است، خستگی، بی اشتهایی همراه ورم كردگی غدد عرقی، امكان پراكندگی در مناطق بدون مو و لكه های سفید رنگ در دهان ظاهر می شود.

سیفیلیس سوم:

اگر سیفیلیس درمان نشود بعد از چند سال می تواند آسیب جدی به قلب، مغز، چشمان و اندامهای داخلی بزند. و منجر به مرگ شود. این نوع در  انگلستان نادر است.

راه درمان سیفیلیس چیست؟

اگر فكر می كنید سیفیلیس دارید مهم است كه بسرعت آزمایش دهید.

این آزمایش شامل آزمایش خون، معاینه تناسلی و مقعدی است. همین طور بدن، دهان و گلو معاینه می شود. اسفنج یا پنبه ای نیاز است كه نمونه ای از ترشحات و سلولهای هر زخم برای آزمایش برده شود.

درمان سیفیلیس اول و دوم تنها  شامل تزریق آنتی بیوتیك است. روش دیگر قرص یا كپسول آنتی بیوتیك است. پنی سیلین معمول ترین درمان است. بنابراین پزشكان می گویند اگر به پنی سیلین حساسیت دارید، معمولاً درمان بیش از 14 روز طول می كشد. بعضی آنتی بیوتیك ها به صورت متقابل و از طریق خوراكی اثر می كنند بنابراین برای تأثیرگذاری زمان طولانی تری نیاز است بنابراین این موضوع را با پزشك یا پرستار خود در میان بگذارید.

برای اینكه از عفونت مجدد جلوگیری شود. همسر یا شریك جنسی باید مورد بررسی قرار گیرد.

اگر درمان نشوید چه می شود؟

بدون درمان عفونت می تواند باعث صدمه طولانی مدت و جدی شده و منجر به مرگ گردد.

مشورت و پیگیری كنید.

به GP، یك كلینیك دارویی جنسی یا یك كلینیك سلامت جنسی روید. تمامی این سرویسها رازدار هستند.

چگونگی اجتناب از ابتلا به بیماری های منتقل شونده از طریق جنسی

  • كاندوم های زنانه و مردانه، اگر به طور صحیح استفاده كنید می تواند در مقابل بیماری های منتقل شونده از طریق جنسی محافظت كند.
  • قبل از سكس در مورد استفاده از كاندوم با شریكتان صحبت كنید.
  • هر زمان كه سكس مهبلی یا مقعدی دارید از كاندوم استفاده كنید و اگر سكس دهانی دارید از یك مانع استفاده كنید.


نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-07:05 ب.ظ
نظرات() 

در صورت پاشیده شدن خون فرد آلوده به ویروس ایدز به داخل چشم یا دهان و یا بر روی پوست زخمی و ملتهب شخص دیگر، تکلیف چیست؟

در حالات فوق اجتماعی انتقال ویروس ایدز حدود 09/0 درصد خواهد بود (از هزار مورد اتفاق حدود یک نفر) و در چنین حالتی بایستی پس از شسشوی موضع (بر حسب مورد با آب خالی یا آب و صابون یا بتادین) همانند فرو رفتن سوزن آلوده به داخل پوست، آزمایش ایدز داده شود ولی نیازی به مصرف داروی ضدویروسی نیست (مگر اینکه فرد آلوده دچار بیماری حاد و فعال ایدز باشد).

نکته: استفاده از سوزنهای آلوده به صورت اشتراکی یکی از مهمترین علل شیوع ایدز در معتادین تزریقی است.

 

آیا امکان انتقال ویروس ایدز از طریق و سایل دندانپزشکی وجود دارد؟ اگر پاسخ مثبت است چه نکاتی را بایستی رعایت نمود؟

بلی. امکان این مساله تقریباً به همان میزان فرو رفتن سوزن آلوده به درون پوست (وحتی کمی بیشتر است). به همین دلیل بایستی دندانپزشکان نکات زیر را رعایت نمایند.

1-       حتی المقدور از تجهیزات و وسایل (خصوصاً سر سوزن و سرنگ) یکبار مصرف استفاده کنند (از جمله سرلوله تخلیه آب دهان و...).

2-    وسایل چند بار مصرفی که در داخل دهان بیمار استفاده می شوند (نظیر مته، آینه و...) قبل از استفاده برای بیماری دیگری، حداقل به مدت یک دقیقه در داخل محلول گلوتارآلدئید و یا محلول هیپوکلریت سدیم 5/0 درصد گذاشته شوند و یا اینکه از طریق گرما (مثلاً بادستگاه اتوکلاو) ضد عفونی شوند.

3-       تا حد امکان، احتیاط لازم برای جلوگیری از صدمه زدن با مخاط دهان لثه بیمار مبذول شود (خونریزی اتفاق نیفتد).

توجه: در اعمال ترمیمی جراحی دهان و دندان از داندانپزشک خود بخواهید تا از وسایل یکبار مصرف استفاده کند.

 

آیا امکان انتقال ایدز توسط پشه وجود دارد؟

خیر. در مطالعه انجام شده امکان انتقال و سرایت ویروس ایذز توسط پشه دیده نشده است.

 

پ) انتقال ایدز از مادر به فرزند

در مادران حامله ایدزی، ویروس ایدز می تواند از جفت عبور کند و به جنین برسد. همچنین ویروس ایدز در مایع کیسه آب نیز ممکن است وجود داشته باشد. اما بیشتر موارد انتقال ایدز، در زمان زایمان رخ می دهد. زیرا در این زمان، بدلیل پاره شدن اتصالی جفت با جدار رحم، امکان انتقال خون مادر به نوزاد بالا خواهد بود.

نکته: قدرت سرایت ایدز از مادر به جنین (یا شیر خوار) بر حسب نوع ویروس متفاوت است. بطوریکه، میزان انتقال در HIV-1 حدود 40% و در نوع HIV-2 حدود 1% است.

 

آیا ایدز از راه شیر قابل انتقال است؟

بلی. ویروس ایدز در شیر نیز یافت می شود ولی میزان انتقال از این طریق کم می باشد. البته نوک پستان نیز از جنس مخاط است. لذا امکان انتقال ویروس از طریق مکیدن نوک پستان نیز وجود دارد (هرچند احتمال آن بسیار کم است).

 

آیا در استخرهای عمومی، امکان انتقال ویروس ایدز وجود دارد؟

چون داخل آب استخرهای عمومی، آب ژوال (هیپوکلریت سدیم و به اصطلاح عامیانه، کلر) اضافه می کنند که باعث نابودی ویروس می شود، لذا در این حالت ویروس ایدز انتقال نمی یابد.

 

آیا در استفاده از لوازم بهداشتی شخصی دیگران، خطر انتقال ایدز وجود دارد؟

بلی.  استفاده مشترک از لوازم شخصی که امکان آلوده شدن آنها به خون وجود دارد (نظیر تیغ و ماشین اصلاح، مسواک و...) می تواند موجب انتقال ویروس ایدز شود.

 

آیا ویروس ایدز در معاشرت روزمره قابل انتقال است؟

برای اینکه به این سوال پاسخی جامع و کامل بدهیم، باید کمی به عقب برگردیم و موضوع را کمی بیشتر باز کنیم. همچنانکه ذکر شد، شرط لازم برای انتقال ویروس ایدز، تماس ویروس با مخاط (سالم یا آزرده) و یا پوست صدمه دیده (نه سالم) است. اما برای اینکه ویروس حتماً انتقال یابد، تماس تنها کافی نیست و عوامل متعدد دیگری (نظیر شدت بیماری در فرد آلوده، وضعیت سیستم ایمنی شخص آلوده و فرد در تماس، تعداد ویروسهای در تماس و...) در میزان احتمال انتقال ویروس دخیل هستند. در آمیزش  جنسی چون تعداد ویروسها در ترشحات مهبل و گردن رحم (و منی در مردان) بسیار بالا است و از طرفی شرط لازم (تماس ویروسی با مخاط یا بافتهای عمقی) نیز وجود دارد و در ضمن طول مدت تماس زیاد است، لذا امکان انتقال ویروس پس از هر نزدیکی، بسیاربالاست (حدود 15%). حال ببینیم این مساله در معاشرتهای روزمزه نظیر دست دادن، روبوسی، قرار داشتن در یک اتاق، در آغوش گرفتن و امثال آن چگونه است. همانطور که گفته شد، اگر چه در بزاق (آب دهان)، عرق، اشک و ادرار فرد آلوده ویروس نیز وجود دارد اما به چند دلیل امکان انتقال ویروس از این طریق بسیار بسیار کم و تقریباً غیر ممکن می باشد. اولاً تعداد ویروسها در این مایعات بسیار کم است؛ ثانیاً شرط لازم برای انتقال ویروس تقریباً وجود ندارد (ویروس قادر) به عبور از پوست سالم نیست)؛ ثالثاً مدت تماس کم می باشد. حتی اگر تماس طولانی باشد باز هم این احتمال نیز نزدیک به صفر خواهد بود، مگر اینکه در سطح پوست صدمات غیر قابل رویت (میکروسکوپیک) وجود داشته باشد و یا اینکه فرد آلوده به ویروس در مرحله حاد و شدید بیماری باشد.

توجه: ویروس ایدز از طریق هوا و پشه انتقال نمی یابد.

نکته: امروزه با انجام آزمایش بر روی خونهای اهدایی، امکان انتقال ویروس ایدز از این طریق تقریباً از بین رفته است.

 

علائم و نشانه های ایدز

چه مدت پس از آلوده شدن به ویروس ایدز شخص بیمار می شود؟

تقریباً در تمامی بیماری های عفونی (از جمله ایدز) شخص بلافاصله پس از آلوده شدن به میکروب دچار ناراحتی و بیماری نمی شود بلکه مدت زمانی طول می کشد که به آن دوره کمون یا دوره نهفتگی (Incubation Period) گفته می شود و در مورد ایدز (دز واقع، آلودگی به HIV) از 1 تا 12 هفته متفاوت است (بطور متوسط 2 تا 4 هفته). این بدین معنی است که فردی که به ویروس ایدز آلوده می شود 1 تا 12 هفته بعد علایم و نشانه های بیماری در وی ظاهر می شود.

 

آیا همه افرادی که به ویروس ایدز آلوده می شوند، بیماری در آنها ظاهر می شود؟

خیر. فقط در 80 تا 90% افراد آلوده به HIV، علایم و نشانه های بیماری ظاهر می شود.

 

شخص آلوده به ویروس ایدز، دچار چه علایمی می شود؟

علایم و نشانه های آلودگی به ویروس ایدز بسیار متفاوت و وسیع است (جدول 1-1) و در اکثر موارد در اوایل نه پزشک و نه بیمار به فکر بیماری ایدز نمی افتد و بیشتر یک عفونت ویروسی شدیدتر از معمول [نظیر تب و لرزه، ضعف و بیحالی، درد عضلانی، سردرد، سوزش یا دردگلو، بثورات (ضایعات) جلدی، درد شکم و یا اسهال] را در ذهن تداعی می کند.

 

اگر علایم و نشانه های فوق الذکر وجود داشته باشد آیا باید به فکر ایدز باشیم؟

خیر. علایم و نشانه هایی که در بالا ذکر شد در بسیاری از بیماریهای عفونی (و حتی غیر عفونی) دیده می شود. و نبایستی بی جهت نگران بود. اما اگر دو ویژگی زیر وجود داشت، آنگاه بایستی به فکر آلودگی به ایدز باشیم:

1- سابقه تماس مشکوک وجود داشته باشد: اتفاق و یا عملی که خطر انتقال ویروس ایدز وجود دارد (نظیر تماس جنسی با فرد ناشناس و مشکوک و...) (به مطالب قبلی مراجعه کنید).

2- بیماری خصوصیات غیر عادی داشته باشد: از ویژگی های عفونت HIV غیر عادی بودن آن است. مثلاً ممکن است از شخص بیش از یک ماه گلودرد داشته باشد و با درمانهای معمول بهبود نیابد و یا اینکه بیش از سه ماه اسهال داشته باشد و علتی برای آن یافت نشود و یا اینکه دچار زخمها و عفونتهای قارچی دهان شود. بطور کلی، در هر اختلال و بیماری که بیش از 1 تا 3 ماه طول بکشد و با بررسی های مختلف علت آن مشخص نشود (خصوصاً اگر ارتباط جنسی با افراد مشکوک یا مسافرت به نواحی شایع ایدز وجود داشته باشد) باید به فکر عفونت با ویروس ایدز بود و آزمایشات تشخیصی به عمل آید.

 

توجه: در یک تا دوماه اول آلودگی به ویروس ایدز (یعنی زمانی که هنوز فرد آلوده بیمار نشده است) بالاترین خطر انتقال ویروس به دیگران وجود دارد.

 

سرانجام کسانی که به ویروس ایدز آلوده می شوند، چیست؟

رفتار ویروس ایدز در افراد مختلف بسیار متغیر و متفاوت است. بطور کلی، اگر افراد آلوده به ویروس ایدز تحت درمان قرار نگیرند، نیمی از آنها (50% تا 60%) ظرف 5 تا 10 سال دچار ایدز می شوند، یک سوم افراد (حدود 30 تا 40%) دچار بیماریها و یا اختلالات دیگر، ولی خفیف تر از ایدز می شوند و 5% تا 20% بقیه نیز همچنان بدون علامت باقی می مانند (ویروس در داخل بدن شخص وجود دارد ولی هیچ ناراحتی و بیماری خاصی بوجود نمی آید و شخص سالم می باشد ولی می تواند بیماری را به دیگران منتقل نماید).

جدول 1-1: شیوع علایم و نشانه های آلودگی به ویروس ایدز

علایم و نشانه های عفونت

شیوع (درصد بیماران)

تب

80%تا 90%

ضعف و خستگی

70% تا 90%

بثوارت (ضایعات) جلدی

40% تا 80%

سردرد

32% تا 70%

بزرگ شدن غدد لنفاوی

40% تا 70%

التهاب و دردگلو

50% تا 70%

درد عضلات یا مفاصل

50% تا 70%

تعوع، استفراغ یا اسهال

30% تا 60%

عرق شبانه

50%

التهاب پرده های مغز (مننژیت)

24%

زخمهای دهانی

10% تا 20%

زخمهای تناسلی

10% تا 20%

کاهش پلاکت های خون

45%

کاهش گلبولهای سفید خون

40%

افزایش آنزیمهای کبدی

21%

با توجه به توضیحات بالا، به چه مواردی از عفونت HIV، ایدز گفته می شود؟

اصولاً به موارد استقرار یافته و پیشرفته آلودگی به HIV که همراه با برخی از سرطانهای غیر معمول (نظیر سارکومی کاپوسی) یا عفونت های غیرعادی و فرصت طلب (نظیر عفونت ریوی یا پنوموسیتی کارینی) باشد، ایدز گفته می شود. علت تفاوت قایل شدن بین آلودگی به ویروس HIV با اصطلاح ایدز در این است که طول عمر افراد مبتلا به ایدز بطور متوسط 5 سال است ولی طول عمر افرادی که آلوده به ویروس ایدز می شوند از 15 تا 50 سال متفاوت است.

 

تشخیص ایدز

آلودگی به ویروس ایدز چگونه تشخیص داده می شود؟

رایج ترین آزمایش شناسایی ویروس ایدز، اندازه گیری پادزهر (آنتی بادی) تولید شده توسط بدن بر علیه ویروس HIV (موسوم به HIV- Antibody) به روش ELISA است. اگر تست آنتی بادی HIV مثبت باشد آنگاه آزمایش یک بار دیگر تکرار می شود و تست اختصاصی تر به روش Wester blot (یا Immunoblot) و یا (HIV-1 RNA Test) صورت می گیرد تا عفونت بطور قطع تایید شود و ارزیابی از وضعیت بیماری بدست آید.

 

آیا ممکن است فردی به ویروس ایدز آلوده باشد، اما آزمایش شناسایی ویروس ایدز (یعنی تست HIV- Antibody) در او منفی باشد؟

بلی. همانطور که گفته شد، تشخیص آلودگی به ویروس ایدز از طریق اندازه گیری آنتی بادی تولید شده در بدن شخص بر علیه ویروس HIV صورت می گیرد. تولید آنتی بادی در بدن مدت زمانی طول می کشد و اگر در این زمان (5 تا 6 هفته اول آلودگی) آزمایش انجام شود، ممکن است منفی باشد. به همین دلیل در مواردی که شک به آلودگی HIV وجود دارد (نظیر مسافرت خارجی و ارتباط جنسی با افراد مشکوک یا فرورفتن سوزن آلوده به پوست و امثال آن) تست HIV آنتی بادی 6 هفته، 12 هفته و 24 هفته بعد تکرار می شود (البته امروزه روشهای حساستری دست شده اند که قادرند در همان چند روز اول آلودگی، ویروس را شناسایی کنند).

نکته: ساده ترین روش برای کسانی که می خواهند خود را تست کنند، مراجعه به پایگاههای سازمان انتقال خون و اهدای خون است، زیرا سازمان انتقال خون بطور رایگان بر روی خونهای اهدایی آزمایشات تشخیص HIV و برخی از عفونتهای دیگر (از جمله هپاتیت بی و سی) را انجام می دهد.

 

آیا ایدز قابل درمان است؟

خوشبختانه امروزه داروهای نسبتاً موثر و کارآمدتری تهیه و به بازار عرضه شده اند و از زمان آلوده شدن به ویروس هر چه زودتر درمان شروع شود (حتی آنهایی که فقط آلوده به ویروس ایدز هستند ولی بیماری ندارند)، پاسخ به درمان و احتمال بهبودی بیشتر خواهد بود. البته لازم به ذکر است که در حال حاضر هیچیک از داروهای در دسترس قادر به معالجه قطعی بیماری (ریشه کن کردن ویروس از بدن) نیستند و فقط باعث بهبود نسبی و افزایش طول عمر بیماران می شوند.

 

توصیه های پزشکی به مبتلایان به ایدز

ترس، نگرانی و افسردگی در پی آگاهی از آلودگی به ویروس ایدز امری طبیعی است ولی اجازه ندهید آنها بر شما غلبه کنند، زیرا تمامی مطالعات نشان داده اند ترس، اضطراب و افسردگی بر روی سیستم دفاعی بدن اثرات بسیار بدی داشته و اگر خود بیماری شما را از پای در نیاورد، آنها شما را از بین خواهند برد. با رعایت دستورات پزشک معالجتان و داشتن روحیه خوب و امید می توان بر بسیاری از بیماریهای به ظاهر غیر قابل علاج (از جمله سرطان و ایدز) غلبه کرد.

افراد نزدیک خانواده (آنهائیکه با شما زندگی می کنند)، فردی که با او نزدیکی داشته یا دارید و پزشک و دندانپزشک را از بیماری خود مطلع سازید. اگر اینکار برای شما مشکل یا درد سر آفرین است، مساله را با پزشک معالج یا یک مشاور با تجربه در میان بگذارید.

توجه: پزشکان یا دندانپزشکان به صرف آلوده یا مبتلا بودن به ایدز هیچگاه از درمان شما باز نمی زنند (مگر اینکه در رابطه با خود بیماری ایدز باشد که بایستی توسط متخصص همان اختلال و ناراحتی اختصاصی درمان صورت گیرد).

از یک رژیم غذایی سالم و مقوی (خصوصاً مصرف کافی سبزی و میوه های تازه، گوشت سفید) پیروی کنید و از مصرف الکل و استعمال دخانیات جداً بپرهیزید.

ورزش یا فعالیت بدنی منظم داشته باشید و به میزان کافی بخوابید.

طبق دستور پزشک معالج، معاینه و آزمایشات دوره ای را بطور مرتب رعایت نمایید و بدون نظر پزشک هیچ تغییری در دارویهای خود ندهید.

کلیه تمهیدات لازم را برای جلوگیری از انتقال ویروس به دیگران بکار ببندید ولی بی جهت وسواس زیاد به خرج ندهید (به مبحث راههای انتقال ایدز مراجعه کنید).

نکته: استفاده از داروهای طبیعی در بهبود ایدز تا حدود زیادی کمک کننده است. در این رابطه با یک متخصص طب جایگزین یا مکمل (Alternative Medicine) با تجربه مشاوره کنید.

 

آیا ایدز واکسن دارد؟

از همان اوایل شناسایی ایدز، تلاش در جهت تهیه واکسن آن شروع شد ولی متاسفانه هنوز نتوانسته اند یک واکسن استاندارد برای آن تهیه کنند. اما امید است در 10 سال آینده واکسن نیز برای استفاده همگان تهیه و در دسترس عموم قرار گیرد...

نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-06:59 ب.ظ
نظرات() 

یکی از معضلات کشورهای به اصطلاح پیشرفته (و متاسفانه برخی از کشورهای فقر از خودباخته)، به ضعف گراییدن مسائل اخلاقی و فرهنگی و در نتیجه شیوع فسادهای اخلاقی است و یکی از دستاوردهای شوم آم که امروزه شاهد آن هستیم، بروز فاجعه هایی همچون بیماری ایدز است. با شیوع بیماری ایدز، نمود تازه و ملموس تری از بیماریهای مقاربتی در اذهان عموم مردم تبلور یافته است.

به آن دسته از بیماریهایی که راه اصلی انتقال و ابتلایشان مقاربت و نزدیکی است، «بیماریهای مقاربتی، (Sexually Transmitted Diseases یا به اختصار STDs) گفته می شود. بر خلاف گذشته که بیماریهای مقاربتی به عنوان بیماریهای فساد اجتماعی تلقی می شد (اکثر آنها در کسانی که دارای شرکاء جنسی متعددی بودند انتقال بافته و بروز می کرد) اما با اقدامات پیشگیرانه وسیع از انتقال معمول برخی از بیماریها (نظیر آزمایش بر روی خونهای اهدایی) روش انتقال آنها نیز تغییر جهت داده و راه اصلی آنها، مقاربت و نزدیکی شده است. بطوریکه تا دو دهه اخیر فقط از سیفیلیس، سوزاک و شانکروئید به عنوان بیماریهای مقاربتی اصلی نام برده می شد، اما امروزه تعداد آنها به بیش از 10 نوعه رسیده است.

هر وقت اخلاقی از دست رفت، آن قوم را بایستی منقرض شده دانست.  «اسمایلز»

ایدز AIDS

زمان تشخیص و شناسایی اولین مورد بیماری ایدز (در سال 1981 میلادی) بیش از 23 سال نمی گذرد سال نمی گذرد و این در حالی است که طبق آمار مراکز علمی دنیا (از جمله سازمان بهداشت جهانی یا WHO) تعداد مبتلایان به ایدز (یا آلوده به ویروس ایدز) در حال حاضر بیش از 50 میلیون نفر در سراسر دنیا می باشد و در سال 2003 میلادی هر روز حدود 16000 نفر به تعداد مبتلایان افزوده شده است (در کل حدود 5 میلیون نفر در ظرف یکسال به تعداد مبتلایان افزوده شد) (شکل 1-1)

 

متاسفانه ایدز تا کنون جان 30 میلیون نفر را گرفته است (فقط در سال 2003 میلادی حدود 3 میلیون نفر در اثر ایدز جان خود را از دست داده اند).

آمار دقیقی در مورد شیوع ایدز در ایران در دست نیست (از 15000 تا 150000 نفر گزارش شده است). صرف نظر از تعداد آن، اگر به فکر چاره نباشیم در مدت زمان کمی این رقم به دهها برابر خواهد رسید. راهکارهای مبارزه با انتشار ویروس ایدز وسیع و متفاوت است ولی آگاهی دادن و اصلاح و افزایش سطح فرهنگی، علمی و امنیت روانی جامعه و بهبود وضعیت اقتصادی افراد جامعه مهمترین آنها است.

توجه: فقط در سال 2003 میلادی (1382) در کل جهان حدود 3 میلیون نفر در اثر ایدز جان خود را از دست داده اند.

 

کلمه ایدز به چه معنی است؟

ایدز (AIDS) برگرفته شده از حروف عبارت انگلیسی Acquired Immunodificiency Syndrome به معنی بیماری یا نشانگان یا سندرم ضعف سیستم ایمنی اکتسابی است. زیرا در این بیماری، سیستم ایمنی (دفاعی) سبدن شخص درگیر شده و از کار می افتد (به مطالب بعدی مراجعه کنید.)

 

ویروس ها چه موجوداتی هستند؟

از نظر تعریف به کوچکترین ذره عفونت زا، ویروس (Virus) گفته می شود.

اندازه ویروس ها از یک دوم (نصف) تا یک صدمه کوچک باکتری شناخته شده. متفاوت است. ویروسها در محیط خارج از بدن میزبان تقریباً هیچ نوع فعالیتی ندارد. سرما خوردگی، فلج اطفال، آبکه مرغان، سرخجه، سرخک، اوریون، تب خال، هپاتیت و ایدز از نمونه های معروف بیماری های بوجود آمده بوسیله ویروس ها هستند.

 

ویروسها پس از ورود به بدن شخص به سطح سلولهای مربوط به خود چسبیده و ماده وارثتی (ژنتیکی) و برخی مواد آلی دیگر خود را وارد سلول می کنند (و یا خود وارد سلول می شوند). این مواد، سلول میزبان را تحت تسلط و کنترل خود قرارداده و آن را مجبور به تولید ویروس می کنند. در واقع امر، سلولهای آلوده به ویروس، کارخانه تولید ویروس می شوند و اعمال طبیعی خود را انجام نمی دهند و در نهایت شخص بیمار می شود.

 

ویروس ایدز از کجا پیدا شده است؟

محل زندگی و مخزن اصلی ویروس ایدز (HIV)، میمونها و شامپانزه های آفریقا  است (شکل 5-1). در حقیقت بیماری ایدز را بایستی یک بیماری انتقال یافته از حیوان به انسان (در اصطلاح پزشکی Zoonotic ) دانست که به مرور زمان، انسان نیز جزو میزبان و منبع اصلی بیماری در آمده است. قدیمی ترین نمونه خون انسان آلوده به ویروس ایدز متعلق به دهه 1930 است.

 

راههای انتقال ایدز

قبل از پرداختن به این موضوع، ابتدا لازم است بدانیم ویروس ایدز در کجای بدن وجود دارد. پس از آلوده شدن شخص، ویروس ایدز (HIV) به برخی از گلبولهای سفید خون متصل می شود و درون آنها تکثیر یافته و در تمامی بافتها و ارگانهای زنده و نیز مایعات بدن (از جمه خون، منی، ترشحات گردن رحم و مهبل، شیر، مایع مغزی نخاعی، اشک، بزاق و...) یافت می شود. راههای اصلی انتقال ویروس ایدز عبارتند از 1- انتقال جنسی 2- انتقال خونی و 3- انتقال از مادر به جنین یا نوزاد.

نکته: بیش از 99% موارد عفونت ایدز از طریق ارتباط جنسی، خون و یا مادر به جنین (یا شیرخوار) انتقال می یابد.

 

الف) انتقال ایدز از راه تماس جنسی

تقریباً 75 تا 85% موارد ایدز از طریق تماس جنسی انتقال می یابد. همچنانکه قبلاً ذکر شد، در زنان آلوده، ویروس ایدز در ترشحات زنانه (گردن رحم و مهبل) وجود دارد همچنین در مردان آلوده در ترشحات جنسی (منی) وجود دارد و در پی تماس جنسی، مخاط تناسلی فرد مقابل (رحم، گردن رحم و مهبل در زن و مخاط پیشابراه در مرد) در تماس با ویروس قرار می گیرد و در نتیجه ممکن است ویروس از طریق مخاط وارد بدن شخص دیگر شود. به همین دلیل است که کاندوم یکی از بهترین روشهای جلوگیری از انتقال ویروس ایدز است.

 

احتمال اینکه دی پی اینکه یکبار نزدیکی با فرد آلوده به ویروی ایدز، بیماری انتقال یابد، چقدر است؟

بر حسب اینکه فرد آلوده در چه مرحله ای از بیماری قرار داشته باشد و روی نزدیکی و وضعیت ایمنی فرد مقابل چگونه باشد، احتمال انتقال بیماری در پی یکبار نزدیکی با فرد آلوده از 1/0 تا 16 درصد (بطور متوسط 10%) متفاوت است. یعنی اگر فرد سالمی با یک بیماری ایدزی 10 بار نزدیکی کند، به احتمال صد درصد (تقریباً حتماً) آلوده به ویروس ایدز خواهد شد (البته این بدین معنی نیست که فرد در نوبت دهم دچار ایدز می شود، بلکه ممکن است در همان نوبت اول هم دچار ایدز شود).

 

آیا روش نزدیکی تاثیری بر روی میزان سرایت بیماری ایدز دارد؟

بلی. هر چه صدمات ناشی از نزدیکی بیشتر باشد، احتمال انتقال بیماری بیشتر خواهد بود. بطوریکه در نزدیکی از راه مقعد احتمال انتقال بیماری ده برابر بیش از احتمال انتقال ایدز در نزدیکی از راه مهبل خواهد بود. به همین دلیل شیوع ایدز در میان هم جنس بازان مرد بسیار زیاد است (علت این مسئله، افزایش خطر صدمات مخاطی و در نتیجه برقرار ارتباط خونی است.)

 

آیا امکان انتقال ایدز از طریق معاشقه و بوسیدن وجود دارد؟

بطور کلی، اگر در تماس بین دو نفر ارتباط مخاطی (مثلا دهان به دهان) وجود نداشته باشد، احتمال ویروس ایدز به صفر خواهد رسید. بنابراین روبروسی، تماس جلدی (معاشقه) و امثال آن تقریباً بی خطرند.

 

بهترین روش جلوگیری از انتقال ایدز در ارتباط  جنسی چیست؟

در حال حاضر بهترین روش جلوگیری از ایدز در نزدیکی، استفاده از کاندوم (Condom) است. البته بایستی از ارتباط دهان و سایز مخاطها (چشم، بینی و...) با خون و ترشحات بدن شخص آلوده جلوگیری شود.

 

همسر من مبتلا به هموفیلی است و چند سال پیش دراثر نزریق فاکتور انعقادی آلوده، دچار ایدز گردید. خوشبختانه با درمان بیماری وی تحت کنترل نسبی در آمده است. برای رفع نیازهای جنسی مان چه روشی را پیشنهاد می کنید؟

همچنانکه خود می دانید، بیماران هموفیلی بسیار مستعد خونریزی هستند و از طرفی سیستم ایمنی این افراد تا حدودی ضعیف می شود. این دو عامل باعث افزایش ریسک انتقال ویروس می شوند. بنابراین با این افراد بایستی کمی بیشتر محتاط بود. در کل، بهتر است از نزدیکی مستقیم خودداری شود و نیازهای جنسی به صورت سطحی رفع شود. اگر نیاز مبرم به نزدیکی مستقیم وجود داشته باشد، بهتر است از دو کاندوم با هم استفاده شود. (نه به خاطر اینکه ممکن است ویروس از یک کاندوم عبور کند، بلکه بخاطر اینکه ممکن است یک کاندوم پاره شود و با نشتی داشته باشد) و در ضمن از تماس با ترشحات مخاطی اجتناب شود.

 

آیا کاندوم در جلوگیری از ایدز بطور قطع و موثر و کارآمد است؟

خیر. بدلایل متعددی (از جمله ارتباط مخاطی و...) کاندوم فقط تا 90% از انتقال ایدز به طریق تماس جنسی جلوگیری می کند.

 

ب) انتقال خونی ایدز

ویروس ایدز تقریباً همیشه و به میزان زیاد در خون افراد آلوده و یا بیمار وجود دارد و اگر فردی با خون چنین افرادی در تماس باشد، ممکن است آلوده به ویروس ایدز شود. برحسب اینکه نوع تماس چگونه باشد، احتمال انتقال ویروس، متفاوت خواهد بود (به سوالات زیر مراجعه کنید). آلودگی افراد در پی تزریق خون و یا محصولات بدست آمده از خون بیمار ایدزی مشخص ترین نمونه های انتقال خونی ایدز است.

 

من پرستار هستم، چند روز پیش پس از خونگیری از یک فرد آلوده به ویروس ایدز، سوزن مربوطه به دستم فرو رفت. در این رابطه احتمال انتقال ویروس و آلودگی چقدر است و چه اقداماتی باید انجام دهم؟

اگر یک وسیله یا شیئی آلوده (نظیر مورد سوال فوق) از راه پوست وارد بدن فرد دیگری شود (به اصطلاح در معرض قرار گرفتن از راه پوست یا (Percutaneous exposure) احتمال اینکه ویروس ایدز انتقال یابد کمتر از 3/0% خواهد بود (یعنی اگر این مساله برای حدود 333 نفر اتفاق بیفتد، یک نفر به ویروس ایدز آلوده خواهد شد و یا به عبارتی اگر این اتفاق برای یک نفر 333 بار اتفاق بیفتد ممکن است در یکی از دفعات آلوده به ایدز شود). اگر چه در بسیاری از بیماری ها و محاسبات حتی رقمهای 10% هم بی اهمیت تلقی می شود ولی دراین حالت، بدلیل جدی و خطر ناک بودن بیماری، این رقم پایین هم حائز اهمیت است و به همین دلیل در این موارد توصیه می شود بلافاصله در اولین فرصت ممکن نیز 6 هفته، 12 هفته، 24 هفته و سپس یکسال بعد از حادثه، آزمایش تشخیص لازم برای ایدز (و نیز هپاتیت) صورت گیرد و در صورت صلاحدید متخصص عفونی درمان با 2 یا 3 داروی ضد ویروس برای مدت 4 هفته شروع شود.

 

در پی یک حادثه، خون فرد ایدزی روی دستم ریخته شد و اکنون از بابت مبتلا شدن به ایدز بسیار نگرانم. چه کاری باید بکنم؟

تماس خون و یا ترشحات یک فرد ایدزی با پوست سالم هیچ خطری به همراه ندارد و نباید نگران هیچ مسئله بود. فقط از بابت اطمینان خاطر در رعایت مسایل بهداشتی نکات زیر توصیه می شود:

1-       دستکش به دست کنید (و یا اینکه از فرد دیگری کمک بگیرید).

2-       با استفاده از دستمال کاغذی یا یک پارچه نخی تمیز خون روی پوست را به آرامی و ملایمت پاک کنید.

3-       ناحیه آلوده را با آب و صابون به مدت 1 تا 2 دقیقه بشویید.

4-    با ستفاده از محلول ضد عفونی کننده هیپوکلریت 5/ درصد (یا هر محلول ضد عفونی کننده دیگری) محل را به مدت 2-1 دقیقه بشوئید. در صورت عدم دسترسی به محلول های فوق می توانید از آب لیمو یا سفید کننده های خانگی استفاده کنید. (در میان عموم مردم به وایتکس مشهور است). برای این منظور باید یک قسمت از محلول سفید کننده را داخل نه قسمت آب ریخت (مثلاً یک استکان وایتکس داخل نه استکان آب) و سپس با آن، محل را به مدت 1 تا 2 دقیقه شست.

توجه ایدز:  ایدز فقط از راه تماس جنسی انتقال نمی یابد و بی جهت به بیماران ایدزی با دید منفی نگاه نکنید.


ادامه دارد...

 





نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-06:57 ب.ظ
نظرات() 

مهم‌ترین بیماری‌های ناحیه تناسلی در مردان



صحبت كردن درباره بیماری‌های دستگاه تناسلی مردان و زنان در جامعه ما به‌علت حجب و حیای فرهنگی حاكم آسان نیست اما از طرفی نمی‌توان بیماری‌های مهم این ناحیه بدن را كه هر‌گونه اختلال در آن تاثیر مهمی در كیفیت زندگی هر فرد می‌گذارد و حتی ممكن است به مرگ منتهی شود، نادیده بگیریم.

به همین علت برای آشنایی بیشتر با این بیماری‌ها به سراغ دكتر سید جلیل حسینی، استاد اورولوژی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی و رئیس انجمن اورولوژی ایران رفتیم.

آقای دكتر، مهم‌ترین بیماری‌های ناحیه تناسلی در مردان چیست؟

در رشته اورولوژی در سال‌های اخیر طبقه‌بندی جدیدی انجام شده كه بیماری‌های این رشته را به 6 یا 7 رشته تخصصی تقسیم می‌كند و در كنگره‌های علمی نیز از همین تقسیم بندی تبعیت می‌شود.

براساس این تقسیم بندی بیماری‌های اورولوژی به چند دسته بیماری‌های كلیه و پیوند كلیه، اورولوژی زنان، اورولوژی اطفال، انكولوژی یا سرطان در اورولوژی، اندرولوژی (شامل بیماری‌های عقیمی و ناتوانی جنسی مردان) اندریولوژی (شامل روش‌های غیر تهاجمی از‌جمله برای دفع سنگ و اورولوژی ترمیمی (جراحی‌های ظریف و مشكل) دسته بندی می‌شود. بقیه بیماری‌ها شامل عفونت‌های دستگاه تناسلی و دفع ادرار نیز در گروه دیگری دسته بندی می‌شود كه اورژانس‌های اورولوژی را هم در این دسته آخر قرار می‌دهند.

اگر از بیماری‌های انكولوژی یا سرطان‌های دستگاه تناسلی شروع كنیم، باید بگوییم كه بیماری‌های خطرناك و مهمی در این دسته قرار دارند كه عمدتاً بدون علامت هم هستند. یكی از این بیماری‌ها سرطان پروستات است كه امروزه با معرفی تست PSA در سال‌های اخیر ما هم در كشور این بیماری را در مراحل اولیه تشخیص می‌دهیم، درحالی كه قبلاً این طور نبود؛ مثلا  یك آقای مسن 50 یا 60 ساله به‌علت اینكه زمین خورده بود و دچار شكستگی كوچكی شده است به پزشك مراجعه می‌كرد و ما گراف می‌گرفتیم و متوجه سرطان پروستات می‌شدیم. آن موقع  معمولاً بیماری هنگامی تشخیص داده می‌شد كه بسیار پیشرفت كرده بود و درمان آن سخت‌تر بود. اما امروزه با تست PSA می‌توانیم به موقع این بیماری را تشخیص دهیم و درمان كنیم.

شیوع این بیماری چقدر است؟

این بیماری در كشور ما شیوع كمی ندارد. در هر بخش اورولوژی كه نگاه كنید همواره یك یا دو بیمار مبتلا به این عارضه كه منتظر عمل جراحی هستند، بستری هستند. شاید این بیماری بین یك تا 5 درصد در بین مردان شیوع داشته باشد. البته آمار من دقیق نیست، در این مورد مركز تحقیقات اورولوژی بیمارستان سینا تحقیقات دقیقی انجام داده كه می‌تواند قابل استناد باشد.

علائم بیماری سرطان پروستات چیست؟
مهم‌ترین علامت این بیماری نامنظم شدن ادرار است. گاهی فرد مجبور است چندین بار هنگام شب برای ادرار از خواب بیدار شود و گاهی مجبور است به سرعت خود را به دستشویی برساند تا مثانه را تخلیه كند. علائم در همین حد است و خیلی زیاد نیست ولی یك بیماری خطرناك و سرطان نهفته است كه در مراحل پیشرفته به جراحی‌های بزرگ و درمان‌های متعدد، سخت و خطیر نیاز دارد؛ بنابراین مهم‌ترین علامت این بیماری اختلال در ادرار است كه به‌خصوص در بین مردان بالای 45 سال دیده می‌شود. این افراد حتماً باید با یك متخصص اورولوژیست مشورت كنند و ویزیت شوند.

و اگر به موقع مراجعه نكنند؟

در غیر این صورت، ممكن است در كوتاه‌ترین زمان ممكن، متاستاز بدهد، متاستاز استخوانی، ریوی و بیماری دست اندازی‌های مختلفی بكند و در فرصت كوتاهی فرد را از بین ببرد. سرطان دیگر كه به‌خصوص در كشور ما شیوع بیشتری دارد، سرطان مثانه است. این بیماری از بافت خود مثانه به‌وجود می‌آید و گاهی از كلیه و حالب كه محل عبور ادرار است به‌وجود می‌آید ولی عمدتاً در مثانه است.  این بیماری هم تقریباً بدون علامت است، تنها علامت آن پیدا شدن خون در ادرار است كه در مراحل اولیه به وضوح دیده نمی‌شود و  گاهی به‌صورت یك تغییر رنگ جدی در ادرار مشاهده می‌شود.

مردان به‌خصوص مردانی كه در معرض مواد خاصی هستند، مثلاً مردان سیگاری یا افرادی كه مواد افیونی مصرف می‌كنند یا در صنایع مثلاً صنایع كشتی‌سازی‌، لاستیك‌سازی‌ یا حتی خشكشویی‌ها فعالیت می‌كنند، بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند، همچنین كسانی كه در خانواده شان سابقه سرطان مثانه هست نیز در معرض این بیماری قرار دارند.

هر چه تومور سرطان مثانه بزرگتر باشد، نفوذ بیشتری به دیواره مثانه می‌كند و خونریزی بیشتر می‌شود اما هنگامی كه به وضوح خون در ادرار دیده شود، بیماری خیلی پیشرفت كرده است. بنابراین مردان در هر سنی كه باشند اگر با تغییر رنگ ادرار مواجه شدند باید آن را جدی بگیرند چون ممكن است علامت سرطان مثانه باشد.  یك آزمایش ساده ادرار این مسئله را روشن می‌كند، البته وجود خون در ادرار صرفاً علامت سرطان مثانه نیست، ممكن است نشانه سنگ یا یك بیماری كلیوی نیز باشد كه خطر جانی كمتری دارند.

آنچه مهم است و می‌تواند به سلامت و عمر فرد آسیب جدی وارد كند، سرطان مثانه است كه هیچ درد و علامت دیگری ندارد. شیوع این بیماری نسبت به سرطان پروستات خیلی بیشتر است. در همه بخش‌های اورولوژی و در همه مناطق كشور همواره تعدادی از این بیماران بستری هستند. شاید حدود 10 درصد بیماران اورولوژی كشور این دسته از بیماران باشند. بیشتر این بیماران هم افراد سیگاری و افرادی هستند كه در صنایع  با مواد شیمیایی سر و كار دارند.

پس شیوع این بیماری در استان‌هایی كه صنعتی‌ترند، بیشتر است؟

قطعاً، همین طور است اما اعلام آمار دقیق آن نیازمند مطالعات كشوری است كه فعلاً اطلاعات آن را در اختیار نداریم، ممكن است وزارت بهداشت چنین آماری داشته باشد. سومین سرطان ناحیه تناسلی سرطان بیضه است. این بیماری شیوع زیادی ندارد و به ندرت دیده می‌شود ولی بیماری خطیری است كه یك راه تشخیص ساده دارد. درست مثل آنچه برای تشخیص زودرس سرطان سینه به خانم‌ها توصیه می‌كنند كه سینه‌هایشان را خودشان به‌طورمرتب معاینه كنند، به آقایان هم توصیه می‌شود، خودشان بیضه‌هایشان را معاینه كنند و اگر هر تغییر و نامنظمی را در بیضه‌شان دیدند، فوری به پزشك مراجعه كنند.

این بیماری گاهی به‌صورت جمع شدن آب دور بیضه دیده می‌شود اما این نامنظمی الزاماً نشانه سرطان بیضه نیست و ممكن است یك التهاب ساده باشد ولی حتماً باید به پزشك اورولوژیست مراجعه شود. چون اگر سرطان بیضه باشد بسیار خطرناك و تهاجمی است و بلافاصله به داخل شكم دست‌اندازی می‌كند، در آن صورت باید جراحی‌های خیلی سنگینی برای درمان آن انجام داد. اما اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود، خیلی راحت درمان می‌شود.

اورژانس‌های اورولوژی چیست؟

اورژانس تعریف مشخصی دارد؛ یعنی عارضه‌ای كه باید به فوریت و در كوتاه‌ترین زمان ممكن به آن رسیدگی شود اما متأسفانه اكثریت مردم از موارد اورژانسی خبر ندارند و نمی‌دانند چه بیماری‌هایی اورژانسی است؛ البته گاهی كه با یك بیماری مانند سنگ كلیه مواجه می‌شوند چون درد زیادی دارد و بیماری پر سر و صدایی است، (درد سنگ كلیه مثل درد زایمان است) به همین خاطر فرد بلافاصله به پزشك و اورژانس مراجعه می‌كند. ولی اورژانسی كه من می‌خواهم به آن اشاره كنم، چیز دیگری است كه درمان آن كاملاً وابسته به زمان است، زمان طلایی یا GOLDEN TIME دارد و اگر بعد از زمان طلایی مراجعه شود، متأسفانه هیچ كاری برای آن نمی‌توان انجام داد.

از لحاظ فرهنگی برای ما مشكل است كه خیلی راحت این بیماری‌ها را در رسانه‌ها مطرح كنیم اما از طرفی تعهد پزشكی ما ایجاب می‌كند با كلماتی كه مطابق فرهنگ و شئون جامعه ما باشد، این مسائل را مطرح كنیم. 2اورژانس مهم در اورولوژی داریم. ببینید، بیضه ناحیه‌ای از بدن مردان است كه برای تولید‌مثل، نطفه تولید می‌كند كه برای پدر شدن یك مرد هنگامی كه با نطفه همسرش به اشتراك گذاشته می‌شود منجر به تولید مثل می‌شود؛ بنابراین باید سالم باشد و بتواند اسپرم یا نطفه مردانه تولید كند.

در دوران بلوغ مردان ممكن است بیضه دور طنابی كه عروق بیضه را تامین می‌كند، بپیچد و یك حالت گردش پیدا كند، این هیچ ربطی به حالت فرد یا شكل خوابیدن ندارد. خودبه‌خود اتفاق می‌افتد و «تورسیون» بیضه نام دارد، اگر چنین حالتی اتفاق بیفتد فرد باید حداكثر ظرف 6 ساعت به پزشك متخصص اورولوژی مراجعه كند تا با یك جراحی ساده، بیضه را سر جایش برگرداند. در غیر این صورت بعد از گذشت 6 ساعت بیضه دچار خون مردگی می‌شود و می‌میرد كه دیگر هیچ كاری برای درمان آن نمی‌توان انجام داد.

علامت این بیماری چیست؟

علامت آن درد شدید در ناحیه بیضه است كه به‌صورت ناگهانی به‌وجود می‌آید، ممكن است بیضه دچار بادكردگی هم بشود. اگرچنین علائمی دیده شد، فرد باید به سرعت ظرف 2 یا 3 ساعت خود را به یك متخصص اورولوژی برساند، حتی فرصت برای مراجعه به پزشك عمومی هم نیست و نیابد وقت را تلف كرد. درد شدید بیضه البته ممكن است به‌علت ضربه خوردن حین بازی فوتبال یا عفونت باشد. اگر عفونت باشد به راحتی با آنتی بیوتیك درمان می‌شود ولی تورسیون یا گردش بیضه خطرناك است و حتماً باید در زمان طلایی 6 ساعته، در هر ساعت از شبانه‌روز كه باشد بلافاصله درمان شود.

علتش چیست؟

علتش به آناتومیك بیضه مربوط است. ممكن است به‌صورت مادرزادی یك طرف بیضه سنگین‌تر یا سبك‌تر باشد و كمتر از یك درصد پسران 10تا 20 ساله ممكن است با این عارضه مواجه شوند.

عقیم می‌شوند؟

یك بیضه از بین می‌رود و باید از بدن خارج شود ولی ممكن است به‌علت تغییراتی كه در بدن ایجاد می‌كند، سیستم ایمنی بدن را تحت‌تأثیر قرار دهد. در این صورت ممكن است از طریق خون و عكس‌العمل بدن، به بیضه طرف مقابل هم آسیب وارد شود در غیر این صورت ممكن است فرد برای بچه دار شدن دچار مشكل شود یا حتی عقیم شود. كمتر از نیم درصد مردان ممكن است به این عارضه مبتلا شوند.

بیماری اورژانسی دیگری كه آن هم بسیار مهم است و اگر در زمان طلایی مراجعه نشود ممكن است  منجر به ناتوانی جنسی دائمی فرد بشود به‌نحوی كه مرد قدرت زناشویی خود را برای همیشه از دست بدهد، «پریاپیسم» است. به‌طور طبیعی مردان در زمان‌های مشخصی كه صلاح می‌دانند، زناشویی می‌كنند. مدت زناشویی در افراد مختلف متفاوت است اما به‌طور كلی بعد از ارتباط جنسی آلت تناسلی مرد به حالت طبیعی قبل از این حالت برمی‌گردد اما اگر حالت نعوظ بیش از یك ساعت طول بكشد، شروع زنگ خطر است و اگر این اتفاق افتاد فرد باید حداكثر ظرف 6 ساعت به پزشك مراجعه كند.

اگر بعد از این مدت وضعیت به حالت طبیعی برنگردد منجر به ناتوانی جنسی تا آخر عمر می‌شود و هیچ درمانی نیز نخواهد داشت. متأسفانه كمتر از یك درصد مردان از این مسئله مهم اطلاع دارند؛ به همین علت این بیماران معمولاً بعد از 24 ساعت به پزشك مراجعه می‌كنند كه دیگر دیر است و كاری نمی‌توان انجام داد. علت آن هم به جز ناآگاهی از اهمیت این مسئله مقداری هم به خاطر خجالت فرهنگی است. به همین خاطر سعی می‌كنند به اتفاق خانواده، خودشان مشكل را حل كنند كه امكان ندارد و فقط یك متخصص می‌تواند مشكل را حل كند.

علت این عارضه چیست؟

علت آن ممكن است مصرف داروهای اعصاب و روان باشد. علل دیگری هم دارد، بعضی بیماری‌های خونی ممكن است عامل بروز این بیماری باشد. افرادی كه مبتلا به بیماری گلبول‌های قرمز هستند، مستعد آن هستند. اما گاهی هم بدون هیچ علتی به‌صورت خودبه‌خودی اتفاق می‌افتد. مصرف كم یا زیاد مایعات هم ممكن است این حالت را ایجاد كند.

بیماری‌های عفونی دستگاه تناسلی چه مواردی هستند؟

بیماری‌های عفونی دستگاه تناسلی انواع مختلفی دارند، عامل این بیماری‌ها ممكن است میكروب‌های عمومی باشند یا میكروب‌ها و ویروس‌هایی كه از طریق ارتباط جنسی منتقل می‌شوند. انواع قدیمی این بیماری‌ها سفلیس و سوزاك هستند اما امروزه بیماری‌های دیگری مانند ایدز و آنتی‌ژن‌هایی كه از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شوند نیز مطرح هستند.

در خانم‌ها عفونت مثانه هم بیماری مهم و شایعی است كه مجبورند تند‌تند مثانه را تخلیه كنند، چون سیستم خروجی مثانه و ناحیه تناسلی در زنان به هم نزدیك است احتمال عفونت در آنها زیادتر است؛ به همین علت یك تا2بار عفونت مثانه در زنان را طی یكسال طبیعی می‌دانیم و آن را جدی نمی‌گیریم ولی اگر عفونت مثانه در آقایان باشد حتماً باید به‌صورت جدی بررسی‌های لازم انجام شود. عفونت دیگر، عفونت بیضه است كه در پسر‌بچه‌ها ممكن است اتفاق بیفتد كه  ممكن است مادرزادی باشد یا به‌صورت خودبه‌خود اتفاق بیفتد.

منبع : 40gis.com


نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-06:45 ب.ظ
نظرات() 

مقدمه
بیماریهای مقاربتی از بیماریهای خیلی شایع در جهان هستند. این بیماریها به طور عمده در نتیجه تماس جنسی با فرد آلوده و یا از طریق مادر آلوده به کودک منتقل می شوند. ولی ممکن است استفاده از سرنگ و سوزن مشترک در معتادان تزریقی نیز سبب ابتلا به این بیمار�ظ%



نوشته شده توسط :احمد کرمی
جمعه 5 شهریور 1389-06:04 ب.ظ
نظرات()